ජෝන් සහ ඩේවිඩ් මානසික රෝහලේ ප්‍රතිකාර ලබන රෝගීන් දෙදෙනෙකි. දිනක් ජෝන් රෝහලේ පිහිණුම් තටාකයට පැන්නේය. පිහිනීමට නොදත් හේ දියෙහි ගිලෙනවිට ඩේවිඩ් තටාකයට පැන්නේය. මහත් පරිශ්‍රමයක් දරා ජෝන්ව මරණයෙන් ගලවා ගත්තේය. මේ සිද්ධිය රෝහලේ සියළුදෙනාගේ කථා බහට ලක්විය. මොහොතක් යන්නට මත්තෙන් තවත් ආරංචියක් රෝහල පුරා පැතිරී ගියේය. එනම්, ජෝන් නාන කාමරයේ ගෙල වැලලාගෙන මියගොස් ඇති බවය.

ජෝන්ගේ වියෝවෙන් දින කීපයකට පසු රෝහල් අධ්‍යක්ෂවරයා පුමුඛ වෛද්‍ය මණ්ඩලය ඩේවිඩ්ව කාර්යාලයට කැඳවා ‘’ඩේවිඩ්, මිනිසෙක් මරණයෙන් ගලවා ගත් නිසා අපට සිතෙනවා ඔබ දැන් සුවපත්වී ඇතැයි කියා. ඔයා ගෙදර යන්න. ඔයාට හුඟක් ස්තූතියි. අධ්‍යක්ෂවරයා ඇමතූ .....

ඩේවිඩ් - “ඔව් මට දැන් සනීප තමයි” “හැමෝම මට ස්තූති කලා ඒවෙලාවේ”, ඌව ඉක්මනට වේල ගන්න බෙල්ලලට ලණුවක් දාල නාන කාමරේ එල්ලුවෙත් මමම තමයි”